Biografie

BIOGRAFIE

charles deckers

Pater CHARLES DECKERS (1924 - 1994)

 

BIOGRAFIE

ANEKDOTES - MARKANTE FEITEN

 

A.           JEUGD

  • geboren in Antwerpen op 26 december 1924
    • 3e van een familie van 9 kinderen, wonen in Antwerpen en Zandhoven
  • Onze Lieve Vrouwecollege (Jezuïeten) - Latijn Grieks;
    • in de klas met Manu Ruys (politieke journalist De Standaard)
    • zet zich in voor de armen (artikel DS Manu Ruys)
  • jonge roeping tot missionaris
  • opleiding bij Witte Paters in Boechout tijdens oorlog vanaf (sept) 1942
    • gearresteerd door Gestapo wegens radio luisteren; raakt bevriend met gedetineerden in gevangenis
  • oktober 1944 - broer Henry Deckers komt om in Berendrecht als lid van het Universitair Peleton, tijdens een verkenningsopdracht voor de Canadezen

 

B.  WITTE PATER IN ALGERIJE 1950 - 1977 (27 JAAR)

  • geloften op 21 juli 1949
  • 8 april 1950 : priester gewijd - eerste mis in Zandhoven
  • bestudeert islam en leert Arabisch in het Pisaï (Pauselijk Instituut voor de Studie van het Arabisch en de Islam) in Tunis en in het  IBLA (Institut des Belles-Lettres Arabes), la Manouba
    • bevriend met de tuinman van het PISAI om arabische volkstaal te leren
  • 1950 : benoemd in Algerije - werkt in casbah van Algiers
    • aalmoezenier scoutsgroep casbah Algiers
  • 1955 : komt aan in Tizi-Ouzou (Algerije) en leert Berbers
  • juli 1955 : richt het “Centre de Formation Professionnelle” op
  • leraar arabisch aan de meisjesschool van Tadmaït
  • neemt leiding van het “foyer des jeunes Kabyles” - opvanghuis
  • richt de “Blibliothèque des Jeunes” op
  • richt voetbalploeg op met jongeren;
    • voetbalploeg had shirts met kleuren algerijnse vlag ; bij een razzia van het franse leger tijdens een match wijkt hij niet van de zijde van de algerijnse jongeren
  • 1963 : neemt algerijnse nationaliteit aan uit solidariteit met het algerijnse volk
    • vermits België op dat moment geen dubbele nationaliteit aanvaardt, moet hij voor elke reis naar België een visum aanvragen bij de belgische ambassade in Algiers. Daar is men stomverbaasd dat deze vraag van een rijzige blonde man komt, geboren in Antwerpen
  • 1976 : verbannen uit Kabylië (regio Tizi-Ouzou) en even later uit Algerije



C.  DIRECTEUR EL KALIMA BRUSSEL 1977-1982 (5 JAAR)

  • oktober 1977 : directeur van Centrum “El Kalima” (Het Woord) in Brussel; documentatiecentrum ter sensibilisering van belgische christenen over de interreligieuze dialoog met de moslims; maar ook concrete hulpverlening aan moslim migranten en bemiddeling
  • 1980 : inspecteur godsdienst in het vrij onderwijs; kwestie van de verplichte godsdienstlessen
    • verkiest minder structuur voor het Centrum El Kalima en leeft als een asceet in het dakappartement; vangt voortdurend mensen op

 

D.  YEMEN 1982-1987 (5 JAAR)

  • juni 1982: missie in Yemen (Hodeidah) - leraar Engels voor verplegers in het Catholic Relief Service;  
    • is regelmatig in contact met jongeren ondanks verbod van de overheid
  • spiritueel dienstverlening aan Zusters van Moeder Teresa in moeilijke omstandigheden, in de leproserie van Ta’izz (wekelijkse busrit van 4 à 5 uur)
    • Yemenitische douaniers verbazen zich over deze Algerijn met een weinig arabisch klinkende naam die toch perfect arabisch spreekt

 

E.   TERUG IN ALGERIJE 1987-1994 (7 JAAR)

  • juli 1987 : opnieuw in Algerije (Algiers), kapelaan van de basiliek Notre Dame d’Afrique.
  • doceert Latijn aan de universiteit van Algiers, aalmoezenier van zusters Clarissen
    • in ijskoude winter, Clarissen schenken hem een trui. Eén dag later verschijnt hij opnieuw zonder trui. Heeft trui al weggegeven aan “iemand die hem meer nodig had”.
  • werkt met jongeren in de arme wijk Bab el-Oued
  • nog steeds verblijfsverbod in Kabylië
  • 27 december 1994 : gaat op bezoek bij zijn medebroeder Jean Chevillard
  • wordt op de binnenplaats doodgeschoten met 3 andere witte paters : Jean Chevillard, Christian Chessel, Alain Dieulangard
  • 7 januari 1995 Herdenkingsviering in kathedraal van Antwerpen
    • jonge delinquenten van Oikoten vzw, op pelgrimstocht in Algerije kenden Charles
    • getuigenis van Greet De Keyser (VTM)

 

THEMA’S

 

  • Fanatisme komt voort uit discriminatie en sociale miserie (L’heure d’aimer p 22)
  • Dicht bij het volk staan en hun taal spreken (L’heure d’aimer p 22) (Ruys)
  • Kwam overeen met alle lagen van de bevolking (L’heure d’aimer p 21)
  • Dreiging nationalisme in de arabische wereld en racisme in Europa - interreligieuze dialoog als tegengewicht
  • Kwam op voor het statuut van de meisjes en vrouwen in Kabylië
  • “Son but c’était l’éducation” (L’heure d’aimer p 25)
  • “ongeëvenaarde toewijding”



BRONNEN & LINKS

 

https://www.lexpress.fr/actualite/societe/avant-tibehirine-les-peres-de-tizi-ouzou_927051.html

http://www.cathobel.be/2018/01/29/vatican-reconnaissance-martyr-de-19-religieux-religieuses-dalgerie/

http://www.vaticannews.va/fr/eglise/news/2018-01/algerie--qui-sont-les-dix-autres-religieux-reconnus-martyrs--.html

https://www.la-croix.com/Religion/Catholicisme/Monde/sont-19-martyrs-dAlgerie-2018-01-28-1200909392

vidéo

https://www.delitdimages.org/moines-de-tibhirine-bientot-beatifies-video/

 

1994 “Pater Deckers wilde niet wijken” Gazet van Antwerpen, 30/12/1994

1994 “Dood van een bruggenbouwer” De Standaard, 30/12/1994

 

Les deux premiers de ces martyrs sont le Frère mariste Henri Vergès et Sœur Paul-Hélène Saint-Raymond, des petites Sœurs de l’Assomption, assassinés le 8 mai 1994 à Alger. Six mois plus tard, le 23 octobre 1994, deux autres religieuses sont assassinées: Sœur Esther Paniagua Alonso et Sœur Caridad Alvarez Martín, religieuses augustines missionnaires espagnoles.

 

Le 27 décembre de la même année, quatre Pères blancs – trois Français et un Belge – sont assassinés à Tizi Ouzou: le Père Jean Chevillard, Alain Dieulangard, Christian Chessel et Charles Deckers. Ils sont suivis le 3 septembre 1995 par deux Sœurs missionnaires de Notre-Dame des Apôtres: Sœur Angèle-Marie Littlejohn et Sœur Bibiane Leclercq. Le 10 novembre, c’est au tour de Sœur Odette Prévost, des petites Sœurs du Sacré-Cœur, d’être tuée.

Le 21 mai 1996, sept moines cisterciens de l’abbaye Notre-Dame de l’Atlas de Tibhirine sont assassinés : le prieur Frère Christian de Chergé, Frère Luc Dochier, Frère Christophe Lebreton, Frère Michel Fleury, Frère Bruno Lemarchand, Frère Célestin Ringeard et Frère Paul Favre-Miville.

Quelques mois plus tard, le 1er août 1996, meurt le dernier de ces martyrs d’Algérie : Mgr Pierre Claverie, dominicain et évêque d’Oran.

 

NIEUWS JAN 2018

https://m.hln.be/regio/antwerpen/vermoord-toen-hij-opkwam-voor-vrouwenrechten~a6850385

 

http://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180130_03329573

 

http://www.standaard.be/cnt/dmf20180130_03330480

 

https://www.kerknet.be/kerknet-redactie/artikel/antwerpse-pater-charles-deckers-wordt-zalig-verklaard?mobile=